Wisp

Wisps ontstaan wanneer er iemand sterft door pijn en angst in de moerassen. Het gaat hier over een geest die zwerft in een moeras, en ze zijn niet in staat om het te verlaten. Hun aanraking zuigt al de levenskracht uit levende wezens. Ze gebruiken hun licht om hun slachtoffer dieper en dieper in het moeras te lokken, waardoor ze geloven dat er dichtbij een stadje is. Als het verloren gelopen slachtoffer de wisp eindelijk bereikt, is hij vaak omsingeld door verschillende andere wisps. Wisps worden aangetrokken door de lichaamswarmte van levende wezens en zo raken ze het lichaam steeds opnieuw en opnieuw aan. Deze contacten worden omschreven als "brandende koude". Het licht van de Wisps is blind en verwarrend als je er direct naar kijkt. Ze zijn snel en ze zetten door, dus het is moeilijk om aan hen te ontkomen, vooral in de verradelijke moerassen. Er wordt van uitgegaan dat Wisps zich niet bewust zijn van de schade die ze veroorzaken aan de levende wezens. Ze zijn niet slecht, maar ze gedragen zich eerder als een soort slaapwandelaars die schadelijk zijn zonder te zien wat er gebeurt. Helaas maakt ze dit niet minder gevaarlijk en hun "liefde" is inderdaad dodelijk. Zoals alle spoken, ze zijn immuun voor fysieke aanvallen, en er is veel magische energie nodig om deze wezens te vermoorden. Dit bevrijdt hun geest en hierdoor kunnen ze deze wereld voorgoed verlaten en naar het hiernamaals gaan.